<\/p>\n\n\n\n
De Jeannot als gro\u00dfe Zeichner mit Witz un Herz. Was cha de Chlei Wiset\u00e4ler un Schopfemer K\u00fcnschtler Jeannot Wei\u00dfenberger eim nit e L\u00e4chle in s Gsicht zaubere, e Schmunzle, e gro\u00dfi Freud!<\/p>\n\n\n\n
Mit siine Zeichnige, Skizze un Illuschtrazione glingt em \u00f6bbis, was f\u00fcr d\u00e4, wo si aluegt, e Gl\u00fccksfall isch. De Jeannot luegt eim mit siine Bilder direkt in d Auge, haltet e Schw\u00e4tzli mit eim. Am liebschte t\u00e4t mer so glii mit siine Figure ummech\u00e4schperle, ummehample un mit ne fiire. Jo, e Huffe vo d\u00e4ne sympathische Zitgnosse, wo wie us em eigne L\u00e4be ussegumpt sin, t\u00e4t mer am liebschte grad in d \u00c4rm neh un verschmutze. \u201eMol mir mol e M\u00e4nnli!\u201c Des isch e Spruch, wo de Jeannot gwi\u00df \u00e4 m\u00e4nggis Mol vortrait kriegt h\u00e4t, vor de Fasnacht, vor eme Firmejubil\u00e4um, vor eme Familiefescht. \u201eDu chasch es doch!\u201c Un so eifach, direkt un m\u00f6gig wie de Spruch, sin im Jeannot siini Charakter, won er uf s Blatt bringt.<\/p>\n\n\n\n
Mer mag si, au wenn si noo so ne Flunsch ziehn, de L\u00e4tsch un d F\u00e4gge h\u00e4ngge l\u00f6n un in d Welt luege wie sibe Tag Regepfl\u00e4dder. Si gh\u00f6re eifach zue uns, so wie de gro\u00dfi Menschefr\u00fcnd Jeannot si zeichnet. Un so, wie de Titel vo dem Buech, \u201eMol mir mol e M\u00e4nnli\u201c, wo so eifach d\u00e4her chunnt, aber ganz kunschtvoll isch mit siine Gliichkl\u00e4ng vo unterschidliche<\/p>\n\n\n\n
W\u00f6rter un em Stabreim, so sin au d Bilder. Mit em Eifache, mit em M\u00e4nnlimoole h\u00e4t jedis Chind emool agfange. Im Vereinfache ufs Wesentlichi choo, des isch e gro\u00dfi Kunscht. S Eifachi anekriege, des isch grad gar nit eifach. Bim Jeannot siine Zeichnige weisch glii, um was es goht. De bruuchsch nit lang hirne. D Idee gumpt di grad aa. Er, wo jo als die \u00e4ltri H\u00e4lfti vom alemannische Liedermacherduo \u201eD Knaschtbr\u00fceder\u201c de L\u00fct in de Heimet soviil Spa\u00df macht, er holt siini Sujets wie au siini M\u00e4nnli un Wiibli us em Alltag. Er findet des, was em all Tag vor d Schueh keit, wenn er dur d Stadt schlurbt, vom Chnascht-Atelier in Tessi oder in s Roothus; wenn er in Sitzige mue\u00df hocke oder im e Stammtischgschw\u00e4tz zueloose tuet. Schnell wirft er si Idee uf s Papiir, si Handwerch beherrscht er wie chuum ein, un um s Ummeluege isch us re Skizze e Illuschtrazion worde. Un wenn e Spr\u00fcchli d\u00e4zue mue\u00df, d\u00e4no am liebschte churz un b\u00fcndig un mit beschtem alemannische Hintersinn.<\/p>\n\n\n\n
Also, liebi L\u00fcttli. Im Jeannot siini Bilder aluege, isch tausigmool besser un gs\u00fcnder, as wie zum Dokter goh. Wie h\u00e4t s de Gerhard Jung, mi Vatter,gsait: \u201eDreimol t\u00e4glich gm\u00fcetlich schmunzle, hilft gege alli Herzwandrunzle.\u201c<\/p>\n\n\n\n
Markus Manfred Jung<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" De Jeannot als gro\u00dfe Zeichner mit Witz un Herz. Was cha de Chlei Wiset\u00e4ler un Schopfemer K\u00fcnschtler Jeannot Wei\u00dfenberger eim nit e L\u00e4chle in s Gsicht zaubere, e Schmunzle, e gro\u00dfi Freud! Mit siine Zeichnige, Skizze un Illuschtrazione glingt em \u00f6bbis, was f\u00fcr d\u00e4, wo si aluegt, e Gl\u00fccksfall isch. De Jeannot luegt eim mit siine Bilder direkt in d Auge, haltet e Schw\u00e4tzli mit eim. Am liebschte t\u00e4t mer so glii mit siine Figure ummech\u00e4schperle, ummehample un mit ne fiire. Jo, e Huffe vo d\u00e4ne sympathische Zitgnosse, wo wie us em eigne L\u00e4be ussegumpt sin, t\u00e4t mer am liebschte grad in d \u00c4rm neh un verschmutze. \u201eMol mir mol e M\u00e4nnli!\u201c Des isch e Spruch, wo de Jeannot gwi\u00df \u00e4 m\u00e4nggis Mol vortrait kriegt h\u00e4t, vor de Fasnacht, vor eme Firmejubil\u00e4um, vor eme Familiefescht. \u201eDu chasch es doch!\u201c Un so eifach, direkt un m\u00f6gig wie de Spruch, sin im Jeannot siini Charakter, won er uf s Blatt bringt. Mer mag si, au wenn si noo so ne Flunsch ziehn, de L\u00e4tsch un d F\u00e4gge h\u00e4ngge l\u00f6n un in d Welt luege wie sibe Tag Regepfl\u00e4dder. Si gh\u00f6re eifach zue uns, so wie de gro\u00dfi Menschefr\u00fcnd Jeannot si zeichnet. Un so, wie de Titel vo dem Buech, \u201eMol mir mol e M\u00e4nnli\u201c, wo so eifach d\u00e4her chunnt, aber ganz kunschtvoll isch mit siine Gliichkl\u00e4ng vo unterschidliche W\u00f6rter un em Stabreim, so sin au d Bilder. Mit em Eifache, mit em M\u00e4nnlimoole h\u00e4t jedis Chind emool agfange. Im Vereinfache ufs Wesentlichi choo, des isch e gro\u00dfi Kunscht. S Eifachi anekriege, des isch grad gar nit eifach. Bim Jeannot siine Zeichnige weisch glii, um was es goht. De bruuchsch nit lang hirne. D Idee gumpt di grad aa. Er, wo jo als die \u00e4ltri H\u00e4lfti vom alemannische Liedermacherduo \u201eD Knaschtbr\u00fceder\u201c de L\u00fct in de Heimet soviil Spa\u00df macht, er holt siini Sujets wie au siini M\u00e4nnli un Wiibli us em Alltag. Er findet des, was em all Tag vor d Schueh keit, wenn er dur d Stadt schlurbt, vom Chnascht-Atelier in Tessi oder in s Roothus; wenn er in Sitzige mue\u00df hocke oder im e Stammtischgschw\u00e4tz zueloose tuet. Schnell wirft er si Idee uf s Papiir, si Handwerch beherrscht er wie chuum ein, un um s Ummeluege isch us re Skizze e Illuschtrazion worde. Un wenn e Spr\u00fcchli d\u00e4zue mue\u00df, d\u00e4no am liebschte churz un b\u00fcndig un mit beschtem alemannische Hintersinn. Also, liebi L\u00fcttli. Im Jeannot siini Bilder aluege, isch tausigmool besser un gs\u00fcnder, as wie zum Dokter goh. Wie h\u00e4t s de Gerhard Jung, mi Vatter,gsait: \u201eDreimol t\u00e4glich gm\u00fcetlich schmunzle, hilft gege alli Herzwandrunzle.\u201c Markus Manfred Jung<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":38,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-6","page","type-page","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jeannot.de\/jeannot_2021\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/6","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jeannot.de\/jeannot_2021\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/jeannot.de\/jeannot_2021\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jeannot.de\/jeannot_2021\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jeannot.de\/jeannot_2021\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/jeannot.de\/jeannot_2021\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/6\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":818,"href":"https:\/\/jeannot.de\/jeannot_2021\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/6\/revisions\/818"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jeannot.de\/jeannot_2021\/wp-json\/wp\/v2\/media\/38"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jeannot.de\/jeannot_2021\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}